Praatpaalwandelaar

Geschreven door Douwe

20 maart 2020
(laatst bijgewerkt op 14 augustus 2025)

0

Communicatie en contact

Het verhaal van de ander

Een inventarisatie in mijn eigen omgeving leerde mij dat anderen het ook fijn vonden om hun verhalen aan mij te kunnen vertellen. Het verhaal van de ander was, tot dan toe, een onontgonnen terrein. Dat heb ik opgelost. Ik ben mij ervan bewust dat de ander ook verhalen wil vertellen. Ik zet mijn cognitie in om werkelijk geïnteresseerd te zijn in de ander. Het sociale is voor mij cognitie.

Studie Nederlands

Lange tijd heb ik Nederlands gestudeerd. Ik ben daar destijds mee begonnen, omdat ik het zo ontzettend fijn vond om boeken te lezen. Door mijn studie heb ik kennis kunnen maken met de Nederlandse literatuur. Vele dialogen passeerden mijn ogen. Daar heb ik een boel van kunnen leren. Eén van de kwesties die mij in al die gesprekken opviel, was dat vaak meerdere karakters een substantiële bijdrage hadden in het gesprek.

Mijn verhalen

Lange tijd ben ik een praatpaalwandelaar geweest. Ik liep graag en ik sprak graag. Lange tijd was mijn definitie van een goed gesprek dat ik aan de ander verhalen vertelde. Over hoeveel stoelen er in het Kielzog theater in Hoogezand waren; over wat ik op school had geleerd; over wat ik in de taxi had meegemaakt; over wat ik verzonnen had. Zolang de ander rustig luisterde en vooral niet te veel zei, vond ik het een gezellig gesprek. Aan mij is een middelmatige cabaretier verloren gegaan.

Psycholoog

Soms is mijn cognitieve brein moe en kan het de praatpaalwandelaar niet meer onderdrukken. Dan ga ik naar mijn psycholoog. Die houdt niet zo van praten, maar is oprecht geïnteresseerd in mijn verhalen.